Deseydim Şiiri - Zeki Kaymakcı

Masamda bir yetmişlik şarkımız varken fonda
Daha gece olmamış henüz yirmi bir onda
Kesin tartışmak için açtığın telefonda
Uyuyor gibi yapıp yorgunum mu deseydim

Kalbimi kırdığını kendin anlamamışken
Belki de anlamak zor aşkla inlememişken
Daha dün akşam bile beni dinlememişken
Kaç zamandır ben sana dargınım mı deseydim

İnanma hiçbirine hepsi yalan dedin ya
Ettiğin yeminleri unutup hep yedin ya
Biraz sesim yükselse patlıyormuş ödün ya
Konuşmayalım şimdi gerginim mi deseydim

Kime iyi davransam arkamdan iş çevirir
Kimisi yalan söyler sıkışınca kıvırır
Bazısı var dönerken tüm Konya’yı devirir
O yüzden artık aşka kırgınım mı deseydim

Çocukken de böyleydim sessiz sessiz bakardım
Kaleme sarılırdım kağıtlara dökerdim
Yalan mı söyleyeyim diyemem ki yakardım
İçime kapanmışken girginim mi deseydim

Aşktan öyle bir tokat yedim dokuz yaşında
Okulun girişinde merdivenin başında
Ama kızı bir görsen tüm Samatya peşinde
O yüzden böyle sessiz durgunum mu deseydim

Seksen iki yılında üç yaş küçüğüm kızdan
Kafa buluyor benle belli ki sırf bu yüzden
Kaç yaşındasın diye bir gün sorunca düzden
Bakma sen kimliğime erginim mi deseydim

Şimdi sana gelelim karşılıksız sevdiğim
Görülmemiştir baştan sevdiğimi savdığım
Madem anlamıyorsun şiirlerle övdüğüm
Diz çökerek önünde vurgunum mu deseydim…

-------------------------- 020920210206