Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
O kadar kolay ki aslında.
İnsanlar gülmeye korkar oldular ne yazık ki oysa tek bir gülümseme neleri değiştirir?
Kutluyorum sıcacık dizelerinizi.
Sevgi ve saygımla.
tebrikler hocam
çok şey istememişsiniz aslında
fakat karşınızdaki sizden daha utangaç çıkmış sanırım
bir bayandan samimi itiraf tadında çok hoş olmuş saygılarımla benden 10 puan
ait olmayanı özlemek mi
ya da meraklanması mı
kiri göstermeyen siyahın
kimbiliri mi....
kaç şekerli içileceğinin kahvelerin
iki heceli mi,
tek kelime mi
gene mi...???????????
ne çok özlem ve ne çok soru var yaşamda
şiir mi...harikaydı
KUTLU/YORUM
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta