Ne çok isterdim
Beni büyüten tüm güzellikler
Çürümekte kayboluyor
Öz değerlerimiz yozlaşan
Gençliğin ellerinde kıvranmakta
Ve sen içimdeki çocuk
Hangi düşün ufkuna baksam,
Bir çocuk görürüm.
Gördüğüm yerde kaybederim.
Neden anne?
Neden çocukluk hayali,
Kanatır gençliğimi?
Parlak her ışık
Mutluluk saçmaz
Asıl mutluluğun ışığı
Kendi içimizde ki
Parlaklıktır
Mucizem
Büyüleyici bir düşün arasından ansızın geliyorsun...
Geceyi gündüze bağlayan aydınlık gibi hürriyetim oluyorsun.
Kayıp bir coğrafyanın ortasında yalnızlığımı bölen kalabalığım,
Henüz doğmamış umutlarımın hem anası hem babası oluyorsun.
Seninle çoğalıyorum toprağa serpişen tohumlar gibi köklenip,
Dostça yürekçe mertçe dürüstçe
hayatı sevgiyle yaşamak
yaşam mücadelesi içinde olmak
büyük bir ödüldür
yaşamımız sonlanınca
alırız bu ödülü mütlaka
Kıyıya vuran dalgalarınızın
esintilerindeyim savrulurum
kent kent, sokak sokak
deniz içinde yaşayan bir balığım
kıyılarında yaşar mıyım
gözlerine dalıp yüzer miyim
Kolay değil
Sen ne sanıyorsun
Bak toprağa basıyorsun
Çırpınışlarıma aldırmıyorsun
Bir yanım boşta
Bir yanım yasta
KOLAY OLSAYDI
Herşey senin çekip,
gitmelerin kadar
kolay olsaydı...
ben seni sevmekten
vazgeçerdim...
Azrail can almaktan,
Çiçek kurumaktan,
Seven ayrılmaktan,
Korkmaz seni sevmekten
Korktuğum kadar
Körpendim
Ben körpendim senin
Sen baharıydın gençliğimin
Güne açan taze
Çiçeğiydin ömrümün
Berrak bir şelale gibi




-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...