Hayatın sıradan olmaya başlayınca
Bazen demeye başlıyorsun...
Hayat hiç vermiyor aldıklarıyla kalıyorsun
Sen bazen dedikçe çuvallıyor,
Diline dolaştıkça saçmalıyorsun.
Kaç geceye saplandı siyah
Maviye çalana kadar
Susamıştı sana toprak
Ayrılıkla vedalaşana kadar
Yorulmuştu senli saatler
Buruk bir aşkla sürünüyor bedenin,
Ve Düşündükçe küçülüyor mesafeler,
Nemli kirpiklerim dokunuyor kalbine,
Sen yok musun?
Zihninde ayrıntıları sıralamış
Bildiğini okuyorsun.
Perdemi aralayan,
Sabahın arkasına saklanan güneşin doğmasıyla
Unutmak seni.
Sonra ateşin korkup,
Kaçtığı bir kıyıya sığınan ıssız bir limandı
Unutmak seni.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!