Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bugün hiç keyfim yok hasta gibiyim
Karalar giyinmiş yasta gibiyim
Aklım uzaklarda posta gibiyim
Benim dertlerimi ne bilsin eller
Özellikle bu kıtayı çok sevdim. Kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta