Dert û Şifa Şiiri - Nurullah Başlığ

Gece benden renk alır, sabah gözümden doğar,
İçimdeki fırtına, bin bir cihânı boğar.

Sanma ki bu bedene, sığar o ulu deryâr,
Rahmet benim, nur benim; bulut benden yağar.

Hem dert benim, hem şifâ; hem zehir, hem panzehir,
Benim nûrumla parlar, her şehir ve her nehir.

Ne zaman hapseder beni, ne de bir darbe-i dehir,
Mânâ benim, sır benim; her sözüm bir cevâhir.

Dost bendedir, düşman ben; savaş bende, barış ben,
Kısa bende, uzun ben; karış bende, varış ben.

Kendi kendimle her an, sonsuz bir yarış ben,
Gören benim, kör benim; nûra her an sarış ben.

Ey Nurullah çekil aradan, kalan nûr-ı mutlak olsun,
Söyle "Ene’l-Hak" sözünü, varsın cihan helâk olsun.

Gözden perde kalktı artık, her bir zerre bin ak olsun,
Ölen benim, kalan benim; hayy u sübhân olsun.