Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
YÜREĞİNE SAĞLIK
SEVDA ÇERAĞI.
Dermanım derdimdir, kendinde sanma,
NASIL BİR İŞTİR Kİ,
SEVGİYİ HEP KORUR...
BUNUN ADI AŞK MI Kİ?
Mustafa Yılmaz
Cihana tenezzül etmese aşık,
Nur olur gözünden damlayan ışık,
Nihayet Mevla`dır, hakiki maşuk,
Ben aşka müptela, sana değilim...
mest ettiniz okurken efendim..harikaydı Allah razı olsun..kutluyorum..saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta