Bülbül diken üstünde, diken üstünde de gül;
Seherlerde silerler kendi gözyaşlarını.
Rüzgâr kayayla öpüşür, üstünde durur güz,
Baharda atarlar hasret tomurcuklarını.
Boşluk üstünde gölge, düşmek ister eşyaya,
Güneş, kendi içinde tutar ışıklarını.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta