İnsan derdine aşık olur mu
Biz kalbimizi acılara vermişiz
Nerde varsa ruhumuzu kırıp döken
Her defasında gidip onlardan sevgi dilenmişiz...
İnsan acısına aşık olur mu
Bizm ki aşk da değil belki
Kalbimizi yormayı aşk zannetmişiz
Bir sigara,bir kahve düşünüyorum kendimi
Düşünebildigimce ...
Bir kahve,bir sigara daha...
Beynimde cevapsız sorular
Ruhumda ilaçsız yaralar
Şimdi mutlu edecek ne varsa beni
Hepsi devamsızlıktan sınıfta kalmışlar
Şimdi mutlu edecek ne varsa beni
Bu saatten sonra varsın olmasınlar...
Hani diyor ya şair "o şiir bitti başka mısra gerekmez"
O şiir bitti,o şehir yandı,o yağmurlar yağdı
O aşıklar çoktan terketti bu diyarı
Onlardan geriye sevgisiz bugünler kaldı
Şimdi başka bir zaman,
Başka bir dünya bu yaşadığımız...
Şehre arada bir yağıp da
yerde tutmayan kar kadar mesafeli
o kadar soğuk yalnızlığımız...
İnsan derdine aşık olur mu
Bizim ki aşk da değil belki
Her yükü sırtımıza vurmayı,
Kalbimizi yormayı aşk zannetmişiz...
19.01.2026
Kayıt Tarihi : 19.1.2026 08:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
19.01.2026 İstanbul da kar /sabah 07:30




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!