......DERDE KOYDU......
Usul usul yürüdüğüm
Yollar beni derde koydu
Birbirinden beter geçen
Yıllar beni derde koydu
Dert kafaya takılmadan
İnsan bilmez yıkılmadan
Utanmadan sıkılmadan
Eller beni derde koydu
Aynı dolap aynı dümen
Hep gülüyor mumu sönen
Beton yığınına dönen
İller beni derde koydu
İnlerine ulaştığım
Köpeklerle dalaştığım
Mecnun gibi dolaştığım
Çöller beni derde koydu
Yüz verince bunca kurda
Tek başıma kaldım darda
Korsuz korsuz ocaklarda
Küller beni derde koydu
Malda yalan mülkte yalan
Kim görmüş ki murat alan
Nere baksam hep azalan
Göller beni derde koydu
Dinle hele bir söz deyim
Her çuvala attım düğüm
Açar diye beklediğim
Güller beni derde koydu
Merak edip bizi soran
Nerde şimdi dostluk kuran
Zamansızca esip duran
Yeller beni derde koydu
Hiç kimseyi hor görmeyen
Has insandır sır vermeyen
Senelerdir yeşermeyen
Dallar beni derde koydu
Her konuda şiir yazan
Hem şairdir hem de ozan
İnsanları kökten bozan
Pullar beni derde koydu
Karaoğlan sen her kula
Aldanıp da çıkma yola
Vebalimi ala ala
Kullar beni derde koydu
KARAOĞLAN
Mehmet Küçükosmanoğlu
08.01.2026
Kayıt Tarihi : 8.1.2026 19:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!