Deprem Şiiri - Özdemir Koca

Malatya toprakları kokuyordu toprak,
Emeksizde emek çekerek yürüyordum,
Gözlerim arasında kayboldu Şıpşıpı sokağı,
Yavaş yavaş Fuzuliye doğru geliyordum,

Bir Çöşnük kadar hürdü başım o gün,
Bir Zafer mahallesi kadar gururlu gönlüm,
Hürriyet parkında bir bardak çaydı demim,
Burası Malatya'ydı çok iyi biliyorum.

Taşıyamadı dediler toprak kendini,
Bir Şubat ayında şehir yere gömüldü,
Ogün bugündür aradım geçmişimi,
Bir gün dönecek dönecek biliyorum.