Şubat soğuğunda dondu ellerim,
bir sarsıntıyla çözüldü dizlerim.
Sesini, sızını duyuyorum kardeşim,
oyy… çaresizim uzaklarda.
Sen aç, sen susuz,
sen barınaksız, sen darda;
sen ayazda titrerken
göçük altında can çekişirken
mahcubum…
Bu evde ısınan soba
yüreğimi daha çok üşütüyor.
Enkaz yığınına döndü içim.
Ve ben
utanıyorum
sağ kaldığıma.
06.02.2023
Abdulsamet TelimenKayıt Tarihi : 8.2.2023 00:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Depremde hayatını kaybedenlere Allahtan rahmet, yaralılara acil şifalar diliyorum, Rabbim böylesi acılar bir daha yaşatmasın inşallah
Vee susma vakti...
Kalemdaşıma saygı ile
TÜM YORUMLAR (1)