tarumar dallarım budaklarım
okyanus suyunda penguen gülüşü dudağının bakışı
baktığın uzaklarda yakınım sana ne çok çoğul
yalnızlık çekip gidecek bir gün
ve biz yaşayacağız en son ayrılığımızı
tereddütsüz olmalı tebessüm aykırılığında derinliğinin
derinliğinde bir ferah dünya yoksulsuz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta