Susuz kaldım
Yağmurların altında
Sessiz kaldım
Gürültünün ortasında
Yalnız kaldım
İnsanlar arasında
Kar yağıyor dışarıda
İçime yağdı yavaşça
Doldurdu, dondurdu kalbimi
Ne kadar sıcaklık lazım bilmem
İçimdeki buzları eritmeye
Ne zaman terkedeceksin beni
Senden ne zaman ayrılacağım
Beraber yürüdüğümüz yollardan
Ne zaman başkasının ellerini tutarak geçeceğim
Yıldızları başka gözlerle izlemek istiyorum artık
Beni bırak
Ne varsa istediğin
Hepsini verdim
Kalbimi, sevgimi
Duygularımın tek sahibiydin
Ben ben değildim artık
Bende benden çok
Ölümse hayatın sonu
Yokluğun ölümün aynasıdır
Varlığınla can bulacaksa bu beden
Seni beklemekle sürdüreceğim hayatı
Gelmeyeceğini bilsemde
Yine sen olacaksın gözümün baktığı her yerde
Dalgasız denizlerde rüzgar olmak vardı
Bir de yıldızsız gecelerde ay
Yanında olmak vardı
Gözlerine bakmak
Sesini duymak
Mutluluğu buldum seninle
Ölüme yaklaşırken insan
Ne düşüneceğini bilemiyor
Korkusundan
Oysa ne var ki korkacak
Yokolmaktan
Ölümü bilerek yaşamıyor muyuz zaten
Ay kadar yalnızım
Şu yeryüzünde
Ay'ın etrafını milyonlarca yıldız kaplamış
Benim bir tek yıldızım nerede!
Yaşadık, yaşamak denirse
Kısacık ömrümüze
Büyük ayrılıklar sığdırdık
Her ayrılık değilmidir zaten
Bir diğerinin başlangıcı
Başlangıcı olmayan
yine yalnızlığımla başbaşayım
hayatın önüme çıkardığı
bir başka kalp acısıymış yaşanan
yaşamalıymışım demek ki
olmayan bir savaştan yine yenik ayrıldı
o koskocaman ordu
-
Deniz Onderoglu
Tüm YorumlarBabacım çok güzel şiirler yazmışsın