Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu şair daha çok genç ama hevesli, yazmaya meraklı.
Daha on sekizine yeni girecek ama çoğu ermişten daha zeki, daha duyarlı ve daha cesur olduğunu iddia ediyor kendileri, maddi durumu iyi bu şairin, özel okulda okudu senelerce onu seven bir ailesi, sağlam dostları, arkadaşları var... Mutsuz toplumun çürümesinden, aksamasından...Belki yazarsa çorbada benimde tuzum olur diye düşünüp baş koydu bu yola...
