Dengesiz Mevsimler Şiiri - Efsun Bkr

Bazen bir liman olursun, bazen uçsuz buçuk bir derya,
Bir gün güneşin yakar, bir gün ayazın kalır ardında.
Dengen yok ki senin, pusulan şaşmış bir gemi misin?
Kıyına vuran dalga benim, her seferinde paramparça.

Dün elini uzatsan cenneti koklardım parmak uçlarında,
Bugün bir duvar örülü, buzdan kaleler var aramızda.
Gitmek mi zor olan, yoksa kalıp seninle yok olmak mı?
Ben bu aşkın içinde çırpınan bir kuş, sense fırtına.

Sesim çıkmıyor artık, nefesim yetmiyor sana yetişmeye,
Bir adım atsam bin fersah geri çekilirsin gizlice.
Hangi mevsimindesin? Bahar mı bekliyor bizi, yoksa kış mı?
Ruhumun kanatları yorgun, gücüm kalmadı bu belirsizliğe.

Gel diyorsun, kapılar kilitli; git diyorsun, yollar kapalı,
Dengesizliğin içinde savrulan, hep bir kadının ahı.
Ben seni tamamlarken sen beni eksiltmekten bıkmadın,
Hüzünle yıkanmış bu sevda, bir ömrün en derin günahı.