Yaralı kar düşüyordu sevdana
Kasım soğuklarını taşıyordu kelebek
Resmin yapılıyordu en özel tepelere
Ve İstanbul senin de ayak izlerini sarmalıyordu
Karantina altında sevda sokağım
Lale bahçelerinde yetim hayat
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Emeğe hisseden yüreğe yürek sesi kaleme sağlık kaleminiz daim olsun. Şen ve esen kalınız.
gÜZEL ŞİİRDİ... TEBRİK EDERİM.SAYGILARIMLA....
Demlenir düşler . kutlarım bu güzel şiir için sizi Yahya bey saygılar
İstanbul şairi yaktığı gibi sevgiliyi de yakar mutlaka...
Güzel şiirnizi kutluyorum...
Nicelerine..
İstanbul.., sevdaya da ortak...
başarılı bir çalışma... Kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta