Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hangi yaşamı sığdırabiliriz ki bir kaç satıra.İstanbul'luyum,dünün İstanbul'lusu.Kamu emeklisiyim,serbest ticaret yapıyorum.
Çok okuyup fırsat buldukça da şiir yazıyorum...şiir öğrencisiyim
.
'Gayrımeşru bir sokak çocuğudur şiir.Sokağınıza gelir nefesini hissettirir.İster okşarsınız başını,isterseniz kovalar veya suratına bile bakmazsınız....Ama siz nasıl davranırsanız davranın değerlidir ve sizin onun hakkında ne düşündüğünüz umurunda bile değildir.'
...
