Korkuyorum kendimden...
En çok da aklımı kaybedeceğimden.
Sahi, delirdiğini nasıl anlar insan?
Yoksa anlamadan mı yitirir aklını?
Bir belirtisi olmalı bunun;
Sudan korkmak gibi mesela kuduz gibi,
Ya da kan kusmak verem gibi.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




İstemsizce,herşeye dolu dolu gülebildiğinde,belki de yeniden doğuyor,ya da deliriyorsundur...İsterim inanın..kim ne derse desin...emeğinize,yüreğinize sağlık...
Şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta