Deli Rüzgâr Şiiri - Öznur Tali

DELİ RÜZGÂRI
​Bir nehir akıyor göğsümün tam ortasında,
Bentleri zorluyor, durmuyor dünya yasında.
Her şeye rağmen, her şeye inat bir sevinç,
Bu öyle bir güç ki ne yaşlanır ne yorgun düşer.
​Kökleri derinde, dalları göğe sevdalı,
İçimdeki bu rüzgâr, hayatın ta kendisi olmalı!
Deli diyorlar belki bu zamansız gülüşe,
Bilmiyorlar ki sığmaz ruhum hiçbir ölçüye.
​Dışarıda fırtına, içimde bahardan kalma bir yaprak,
Yıkıp geçiyor her şeyi, umudun o tatlı sesi.
Yeryüzü dar geliyor artık, gökyüzü bile dar,
İçimde her şeye rağmen devleşen bir nehir var.
​Bu karmaşa benim gücüm, bu sessizlik benim sesim,
Zaptolmaz bir coşkuyla hoyrat rüzgârlardan nefes alırım ben.
​15.01.2026