Bir deli oğlan dı o..
O'nu ayak seslerinden tanırdım.
Bakışları bakışlarımda kalırdı..
nefesi içime dolardı,
Sesi sesimdi,
Kalbim de bir çiçek bahçesi vardı..
Her sabah gidişin de,ordan bir çiçek koparır;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bu deli oğlan hatıra defterine hiç hatıra yazdımı (sen anladınn) gerçekten güzel şiir
Bilmem ki
belki de
öğrendim ki
Bir de
o unuttu mu
Yazın yanlışlarını düzeltir misin,adaşım?
duygu yüklü bir çalışma...
saygılarımla kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta