Delal Şiiri - Aysude Gül

Seni düşündüğümde
önce küçük bir kız çocuğu geliyor gözümün önüne.
Elinde pembe bir düş,
gözlerinde dünyaya hâlâ inanmak isteyen
o masum bakış...

Sen daha gelecek hayalini
kimseye anlatamadan
hayat bazı sayfalarını karalamış.
Sanki “Büyü” demeden önce
sen çoktan büyümek zorunda kalmışsın.

Pembe düşlerinin üzerine
kara gölgeler düşmüş;
Sustuğun, gözlerinin içine sessiz yağmurlar biriktirdiğin zamanlar olmuş.

Sen yine de
içindeki küçük kızı bırakmamışsın.

İşte seni en çok bunun için seviyorum, Delal.
Hayatın sertliğini görmüş,
ama onun gibi sertleşmemişsin.
Kırılmış ama tamamen küsmemiş,
yorulmuş ama sevmekten vazgeçmemişsin.

Ben seni düşündüğümde
Yaşamın verdiği yorgunluğa değil,
sende kalanlara bakıyorum.

Pembe hâlâ sende.
Belki biraz solmuş,
ama hâlâ orada.

Ve gün gelir de
dünya sana yine ağır gelirse,
hatırla:

Sen sadece
hayatın sana yaptıklarından ibaret değilsin.

Güzel şeylere inanabilen
o küçük kız çocuğusun.

Ben de
o kız çocuğunun
bir gün yeniden
gönlünce güleceğine
inanıyorum.