Delal 1 Şiiri - Derya Avşar

DELAL

Duymuşum ki delal, duymuşum ki yadellere gelin olmuşsun
Daha düğünün ertesi sabahında koca dayağı yemişsin
Dokunmaya kıyamadığım saçlarını yoldurmuşsun
"Tu delaliya ser wi dilenminbuyi tû hesretaminbuyi!"
Ah delal ah, bu kadersizliği nasıl boynuna astılar
Nasıl gencecik ömrüne bu talihsizliği yazdılar
Ay gibi parlayan gözlerine nasıl yaş düşürdüler
Gençliğinin üzerine karaları yazgı gibi nasıl bağladılar
İçim yanıyor delal, içim newrozun harlı ateşi gibi cayır cayır yanıyor

Şimdi beni merak etmişsin ne haldeyim diye
Ne halde olduğumu bilsen ne değişir sanki delal
"Te ez birkirim, tû cuyi mereki xirabra buyi "
İhanetin kör bıçağıyla kesilmiş ömrüm delal
Kömür karası gözlerin gibi bu kara bahtım
Ölümü dilemişim kaç gün kaç gece hatırlamıyorum
Bilmiyorum ben delal, bilmiyorum ben niye yaşıyorum
Hesret bağrımı bir kör kurşun gibi delip geçiyor
Yokluğuna üşüyor bu yüreğim, bu bedenim
Korkuyorum sabaha gözlerimi açmaya delal korkuyorum

Ah delal ah, sen artık yabancı olmuşsun bana
Yasaklı dilim gibi yasaklısın bana biliyorum
"Ez te hezdikim ewina dilemin ez te birnakim"
Kırılasıca ellerim yetişmez artık solan gül yanaklarına
Gözlerimden sakındığım gözlerin başkasına bakıyor
Bembeyaz narin ellerin başkasının ellerini tutuyor
Benimse canımdan can gidiyor delal anlıyor musun
İnan ki ölmek istiyorum fakat elimden ölmek bile gelmiyor
Bil ki delal, senin kadar ben de artık kendimden bezmişim
Kara sevdanı üzerime kefen diye giyinmişim delal
Mecnun gibi çöllere düşmüşüm ikimizi arıyorum
İkimizi bulamıyorum delal ikimizi bulamıyorum...
Tarih: 08/01.2026
Derya Avşar