Değse Şiiri - Kemal Demir 2

Sımsıkı bir ağaca sarılmaksa yaşamak;
Eksik olmaz kabuk yaraları hiç ellerinden.
Batsa da gözlerine kendini bilmez bir dal parçası
Rastgele bir yaprak gelip de silmez gözyaşlarını.
Silmezse utanır mı bir yaprak, hiç kökünden
Duydun mu, koca bir Çınar döner mi hiç sözünden
Ne dal, ne yaprak ne de dışlanmış bir kabuk
Gördün mü ayrı yaşar mı hiç özünden.

Uzatsan ellerini değse gök kubbeye
Şöyle olabildiğince dik ve mağrurca
Açsan göğsünü yeni emekleyen bir güneşe
Küskün bir buluta ya da kızgın bir yıldıza
Bir de değse ellerin çocukluğuna
Yüzüne bir tebessüm değse mesela
Yalanı dolanı bir çırpıda eğip bükse
Kapatsan gözlerini “Aşk” fısıldasa sadece
Benim için değdi mi yaşadığına dese
Ne kabuk yarası acıtır ellerini işte o zaman
Ne de bir dal parçası gözlerini.