Söyleyince doğruları
Namertlere batar olmuş
Boş verince birileri
Ona buna çatar olmuş
Misafiri sevmeyenler
Bir tas çorba koymayanlar
Elden yiyip doymayanlar
Arkamızdan atar olmuş
Kodamanlara aşıklar
Gurur bilmez bulaşıklar
Tüm zehirli sarmaşıklar
Dibimizde biter olmuş
Nankörler uslanır sanma
Kıymet bilmeyene yanma
Biz doygun bilirdik amma
Seni beni yutar olmuş
İyilik yapan taşlanmış
Kazana düşmüş haşlanmış
Deve dikenden hoşlanmış
Şu dünya ne beter olmuş
Kime kalmış terekeler
Körelmiş tüm melekeler
Arsız tembel tenekeler
Yiyip yiyip yatar olmuş
İmdat dediğinde koş ver
Acı dükkanında iş ver
Ona boş ver buna boş ver
Canımıza yeter olmuş
Sessiz durduğuna kanıp
Edepliyi korkak sanıp
Kargalar tepene konup
Horozlanıp öter olmuş
Kim beslerse tazısıdır
Emdiğinin kuzusudur
İnsanların bazısıdır
Namertleri tutar olmuş
Güvenilmez yılanlara
Menfaatçi olanlara
Bak kuyruklu yalanlara
Sünepeydi Tatar olmuş
Sor onları bilenlere
Söver hilaf olanlara
Söylediği yalanlara
İki daha katar olmuş
Kim var işinde gücünde
Taşır başının tacında
Menfaat varsa ucunda
Babasını satar olmuş
Böyledir dünyada yasa
Sürmek için zevki safa
Yan yana durunca safa
Dirseğiyle iter olmuş
Zenginlik onların hakkı
Puştluğa çalışır aklı
Umurunda mı kul hakkı
Kim kurnazsa üter olmuş
Kayıt Tarihi : 7.7.2025 12:04:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!