Güldüğün her yüzü dost belleme,
Her yakın sandığın derman değildir
Ben bu canı sana çoktan verdimde,
Sen bana bir anlık ferman değilsin.
Ne kılıç ne kurşun yıkmadı beni,
Unuttum beklemek denen hileyi,
Ben sana destanlar yazdım geceyi,
Sen bir tek satırıma bakan değilsin.
Kırkta bir nasipte payım olsa da,
Değer bilmedin, nimet olsam da,
Ben senin bahçene bahar olsam da
Sen benim kışımı ısıtan değilsin.
Bu denli susana yük vurulur mu,
İçimde fırtına, dışım durulur mu,
Ben gönül kapımı sana açtım da.
Sen bir selamımı alan değilsin.
Dertliye çareydim, derde devaydım.
Sevdaya adanmış nadir duaydım.
Ben senin talihine doğan bir aydım.
Sen benim karanlığıma nur değilsin.
Zaman aldı senden geriye seni.
Şimdi aynalar tanır gerçeğini.
Herkese yar oldun, kendin dışında.
Sen kendi gönlüne var olan değilsin.
Kayıt Tarihi : 13.2.2026 14:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!