Hafızamdaki tüm harfleri döktüm avuçlarına.
Alfabesizim..
Ve öyle çok sinirliyim ki çevrendeki kalabalığa,
Ağzını burnunu dağıtasım var seni sevme ihtimallerinin.
Korkarım ki kendimi tutamayıp ortalığı toza dumana katacağım,
Ve hiç bir plastik cerrah birleştiremeyecek etrafa saçılan yürek parçalarını, bilesin.
Zirveye çıktıkça ufalan bir köy evi gibisin gözlerimde,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta