Değer Şiiri - Esma Acar

Senin sesini duyunca
Senin yüzünü görünce
Seni gördüğüme inanınca
Bir kez daha bakıyorum gökyüzüne
Ama bu sefer anlamlandırmaya çalışarak
Bulutlara bakıyorum
Sanki sakallarına benziyorlar
Güneşe bakıyorum
Onlar da
Onlar da sanki o resim gibi
Hani o gözüne vuran güneş
Ve ceviz yeşili kabanın
Bazen gözüm giydiğin boğazlı kazağa kayıyor
Bazense sadece ellerine
Bazen sana bakmaya utanıyorum
Bazense bakmamak imkansız geliyor
Seninle ilgili ne imkan görüyorum ne imkansızlık
Sadece bakmakla ve sevmekle yetinen biriyim ben
Ağlamam anlamsız ve de üzülmem
Oysa ki seviniyorum ben
Görünce hele de sen iyi olunca
Gülümseyince kahkaha atınca
Senin bambaşka bir halin varmış kahkaha atınca
Kızınca başka durunca başka
Yürürken bambaşkaymış hallerin
Fikirlerin sözlerin hitabın
Duyunca korkutacak halde olsa da
İçimi yumuşatıyormuş benim
O buhar gibi sesin sıcacık hissettiriyormuş
Unutulmuyormuş
Sevgi de zamanla
Git gide güzelleşip ağırlaşıyormuş
Ama sen yine de
O ağırlığı sırtlanmaya değermişsin
Nefes alıp vermek
Burada senin olduğun yerde
Sen bunlara değermişsin