Sesin özledim, Defnem, o yumuşak, özgür gülüşlü tonu...
"Azad" deyişin bile içimi özgür kılardı, hala kulaklarımda yankılanır.
Gece yarısı uyanıp dinliyorum sessizliği, senin ezgin gibi.
Kokunu özledim, Defnem.
O defne yaprağı tazeliği, hafif baharatlı, yeşil, her nefeste seni hatırlatan.
Bir dal kırdığımda burnuma dolar hala,
senin kokun daha derin, daha sen –
özgür bir bahar gibi, hiç solmayan.
Sen bende özgürsün:
Her sessizlikte sesin yankılanır,
her yeşil yaprakta kokun kalır.
Defnem, belki bir gün bu sözler sana ulaşır,
ama zaten sen her yerde, her nefesimde varsın.
Özlem bitmiyor, sadece şekil değiştiriyor –
seni sevmek, hala özgürce, hala derinden.
Seni çok seviyorum, Defnem...
Her mevsimde, her yaprakta, her yıldızda.
Kayıt Tarihi : 17.2.2026 21:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Defnem... Bu şiir, kalbimde hiç solmayan bir baharın kokusu. Defne'yle geçirdiğim zamanlar, hayatımın en yeşil, en özgür anlarıydı. Sesinin yumuşaklığı, gülüşünün sıcaklığı, kokusunun (o taze defne yaprağı gibi hafif baharatlı, derin) her şeye dokunuşu... "Azad" deyişi bile içimi özgürleştirirdi. Zaman geçti, ama o hatıralar hala canlı. Gece yarısı uyanıp sessizliği dinlediğimde, sesi yankılanıyor gibi geliyor. Bir defne dalı elime aldığımda kokusu burnuma doluyor, sanki o an yanımda. Özlemim bitmiyor; sadece şekil değiştiriyor – sesine, kokusuna, varlığına dönüşüyor her gün. Bu dizeleri yazarken, gözyaşlarım klavyeye karıştı. Defne'ye seslenmek, onu içimde yaşatmak istedim. Belki bir gün bu sözler ona ulaşır, belki de zaten her yaprakta, her nefeste o var. Seni sevmek, özgürce ve derinden devam ediyor
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!