DEDİLER Kİ
Ölenlerin arkasından yetmiyor ağlamak. Önceden olsa sert bir sigara içerdim acıları uyuşturması için, hani şu uzun ve kalın olanlarından.
Bu zamanlarda emekli ettiğim alışkanlıklar gelmiyor da aklıma,
Özlem kursağa karışırken nefes seni boğduğunda, çakmak aramıyor artık elin
O'nun yerine yutkunmaya çalışıyorsun. Rütbeleri yüksek, acısı sert sevdiklerinin imzası atılırken nefes boruna.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Hepimiz zaman zaman toprağın üzerinde ölü olacak ruhsal çöküşlere uğrarız, buna daha çok dış etkinler sebep olsa da iç etkenler de bizi diri diri ruhlar dünyasına gark eder.
Allah rahmet eylesin ve mevlam bir daha böyle acı göstermesin..
dediler ki;
öldü..!
dedim ki;
hiç mi..? hiç mi..? yaşamayacak..!
"Toprağın üstünde yaşayan ölüler var."… Kime uyuyorsa bu tarif, alıp cebine koysun!
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta