Ne yaralar kapanmadı ki;
yüreğimde.
Nice aşklar söndü ahlarımda.
Hala gönlümde rüzgar,
Beynimde fırtınalar..
Gönül kocamıyor derdi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ne deden deki ahlar
nede yaşayabildiğin sonbahar
unutulurmu beyindeki fırtınalar
hala gönlümüzde eski hatıralar
ne gökderenin meşesi
nede kavakpınarının seli
tarlalar bile ayak izlerimizi
unutmadılar hep sakladılar
.....................................
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta