Dede Evi Şiiri - Eren Yıldız

Bir koca konaktı tepeye doğru,
Tavanı da sarkmış dede evinin,
İçine girince bilmezdik korku,
Toprak damı akmış dede evinin,

Girerdik eşikten kaplardı neşe,
Huzurla dolardık yoktu endişe,
Sökülmüş yerinden koca menteşe,
Kapısı da çıkmış dede evinin,

Kerpiçten duvarı boyasız çıplak,
Dökülüp ufanmış sıvası toprak,
Ufacık delikten büyümüş çatlak,
Bir tarafı çökmüş dede evinin,

Bakımsız bahçeye neylesin bahar,
Dedemde ölünce kurumuş çınar,
Soğukta ayazda sert esen rüzgar,
Güllerini dökmüş dede evinin,

Gözümde benziyor köhne saraya,
Atadan yadigar Ozan Altay'a,
Tarumar eylemiş hangi eşkiya?
Çatısını sökmüş dede evinin.