Davama Şiiri - Mert Ali Bedel

Davama,
Sevdama
Ve memleketime...

Rabbin gördüğü her şeye,
Yıkık kentimin duvarlarına yazıyorum bu şiiri.
Yasakmış benim sınıfımda
Yaşamak,
Sokaklara şiirler yazmak.
Ve yasakmış dilde duranı söylemek.
Oysa doğduğum yerdi hani kaderim;
Kederimi kimlere teslim ettim?
İstikbalim bir ip şimdi,
Dolanır boğazlarda.
Hangi çocuk ölmüşse baharında,
Rab bile üzülürdü buna.
Kavgam ekmeğimken,
Ekmeğim boğazımda kalmışken,
Boğazım da kesilmişken;
Şiirler ve sokaklar şahittir buna.

Ey sevdasını memleket edip
Kimsesiz ocaklarda tüten!
Şimdi duvarlar yıkılsın üstümüze,
Yansın saraylar,
Saltanatlar...
Bizi ancak bizden olanlar hatırlar.
Yalnız köleler kalır onlardan geriye
Ve yalnız inananlar için vardır bir gelecek.
Kaybedecek hiçbir şeyi yoktur,
Aklını atasından alan...
Gençler kalır geriye;
Elbet olur onların da
Davası,
Sevdası
Ve uğruna yaşanılacak bir memleketi.