Darılayım Şiiri - Mehmet Çiftlikli

DARILAYIM
Ne takvim suçludur ne kırılan o ince cam,
Güz biter, bahar gelir; budur sendeki encam.
Hüzün dediğin misafir, gönülde olmaz müdam,
Aynadaki aksinden kaçana mı darılayım?

Gökkuşağı sönse de özde baki kalır nur,
Yükseklerden düşen can, enginde huzur bulur.
Dizlerin dermanı kesilse, kalp menzile varır,
Yolu yokuş var eden ize mi darılayım?

Bu dünya bir sahnedir, roller gelir ve geçer,
Zaman her bir nefesi eleğinden tez seçer.
Başrol senin elinde, ruhun kanatlı göçer,
Kurgulanmış o sahte poza mı darılayım?

Hayat ivaz istese de borcun aşktır sadece,
Vaaz biter, susulur; kalır derin bir hece.
Gündüzün arkasında saklı dururken gece,
Dildeki o yorulan söze mi darılayım?

Denklem derin olsa da çözümü sendedir bil,
Serap sandığın hayat, hakikate bir delil.
Hû sesiyle yanan öz, ne küldür ne de sefil,
Ateşi saklı tutan köze mi darılayım?

Karanlık yollar biter, vuslat başlar toprakta,
Gölge çekilir aradan, sır kalmaz o yaprakta.
İlk ezanla son namaz, aynı kutsal durakta,
Kaderde yazılan o güze mi darılayım?
Mehmet Çiftlikli