Dargınım ölümlere
Hiç beni sormadılar...
Nerde kaldı güle yakılan ağıt
Nerde kaldı alınterinin savaşçıları
Ve başı dik ölüm...
Dargınım kendime terketti beni
Bir gün hiç yüzleşmemek üzere
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kendimize dargınlık? Hüzün deresidir içimizde...Hüzünlendikçe akar durur gözümüzden.
Güzeldi.
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta