Darağacındaki Ümitler Şiiri - Kürşad Avcı

Darağacındaki Ümitler

​Ne yüzüm güldü ne özüm yalan dünyada

O sevimsiz, o değersiz çocuk benim

Hem uyanıkken hem de rüyada

Ne ruhum aldı bu tadı ne bedenim

​Gözlerim mi anlatır özlemi kıpkırmızı?

Yoksa sabaha kadar ıslanan yastık...

Herkesin gönlünde bir yaş, bir sızı

Sanki ümitleri darağacına astık

​Sevmeyi mi bilemedik yoksa biz?

Sevilmeye mi layık değildik?

Hepsinde bir yara, derin bir iz

Oysa az da olsa sevilmeye değer idik

​Bir ben miyim bu dünyada çilekeş?

Bir ben miyim dertlere revan?

Ölsem ne "mevta" derler ne de "leş"

Ruhum yıldızlara ulaştığı zaman...