Korkulanlar az olsa gerek, sararan yapraklardan sonrasını beklemek. Uçlarından süzülen dallardaki kar damlalarını özlemek..Avuçlarımda gezinen kar molekülleri kadar masum yaşamak...Korkulanlar az olsa gerek, hayatın sandalında fırtınalara sığınmak, Nilüfer kokularıyla bezenmek.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta