-oldu mu? ,
-yok yok biraz daha çevir,
-çevir çevir,
-olmadı biraz daha çevir.,
yok ya birşey gözükmüyor..
-şimdi? ,
-geldi,gitti,,
-ya tamam idare eder artık in aşağı..,
-tamam
-dur, dur inme, bu sefer de ses gitti..
az daha çevir.,,adalara doğru..,,
-hangi ada?
-kınalıada..ya işte bak öbürküler ne tarafaysa...
-ulan üşüdüm.,
-üşü ama kiremitlere dikkat et düşme..
-yok ya bu tencere kapağı da işe yaramadı çatal takalım..
-hah tamam tamam geldi...çok net.....
-tabi net olur oğlum, Çamlıcaya çevirdim...,
-tamam in artık aşağı... daha da elleme iyice gidecek...
Kayıt Tarihi : 31.1.2009 01:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
rüzgardan felan televizyonun görüntüsü gittiğinde, ilk müdahele çatıya çıkıp anteni düzeltmekti... birimiz çatıya çıkar.... birimiz pencereye.... pencerede duran, aynı zamanda ekranın gelip gelmediğine bakardı.... ve trt 2 ilk çıktığında antenlerde çatal kaşık tencere kapağı olurdu... ve ne zaman televizyonu karınca ordusunun istilasından kurtarmaya çalışmak için çatıya çıksam, mahallede yalnız olmadığımı görürdüm... özellikle lodostan sonra.....
TÜM YORUMLAR (1)