Dalmışsın sen…
Yalnızlığın görünmez tenine dokundum,
Ellerim üşüdü ruhum üşüdü, titredim…
Yokluğun prangasına düştüm, çok ağırmış
Taşıyamaz gözlerim sonsuzluğu sensiz…
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta