Benim nefretime dahi güvenen insanlar var
Kaldı ki sevgimin baş tacı olacaktın.
Huzurunda diz çökecek gerekirse kılıç tutacaktım
Yürüyüşünden beni nasıl sevdiğini dahi
Saçlarının savruluşundan beni nasıl mutlu ettiğini
Dahi
Bilecektim hatırlayacaktım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta