Pas tutmuş bir sevginin
Son çırpınışlarıydı dudaklarımdan dökülen.
Belki imkansızlıklara denk,
Belki de mesafelere gebe bir aşkın kayboluşuydu bu.
Çırpınışlarım belki imkansızı zorlamak,
Belki de dağları delmekten yanaydı.
Ama olmadı, başaramadım.
Ferhat olamadım...
Riyakâr bir sevdanın kirliliğinden değildi sana yaklaşmalarım,
Bir anlamda kendimi kandırmaydı belki de...
Belki de gece karanlığında başlayan bir rüyanın
Tan ağarmasıydı sana duyduklarım.
Oysa ben şimdi sensiz bir ikindinin telefon sessizliklerinde,
Sensiz bir çatışmanın
Pusu kokan ıssızlıklarındayım.
Ben şimdi dağlardayım,
Ve ben şimdi
Sensizliğin doruklarındayım...
Abdurrahim Bayındır
Kayıt Tarihi : 28.1.2026 20:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!