Dağlar Şiiri - Abdulkadir Özdem

Abdulkadir Özdem
39

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Dağlar

Dağlar beni kendisine çekince Allı turna olur, uçar giderim. Ak pungardan bir tas bade içince, Menzilime yollar açar giderim. *** O dağlar ki başı pare, paredir. Dorukları bulutludur, haredir. O'nun da sinesi ezik, yaredir. Açıp kollarımı göçer giderim. *** Baba'dır o dağlar, ana'dır dağlar. Eyleşir hastalar, can bulur sağlar. Ormanı, yeşili, çiçeği, bağlar. Seyreder, kendimden geçer giderim. *** Çoğu zaman o'nda kar eksik olmaz, Kuşlar öter durur, çiçekler solmaz. Kekik, çiğdem, sümbül, gül ile kalmaz. Kokusun içime çeker giderim. *** Kurda, kuşa her an o sahip olur. Ceylana, tilkiye hep yuva bulur. Her şey geçer gider, o orda kalır. Bakarım, görürüm, seçer giderim. *** Akadir sen seyret karlı dağları, Çimenleri, bahçeleri, bağları. Mis gibi suları, çağlayanları, Pınardan, çeşmeden içer giderim.

Abdulkadir Özdem
Kayıt Tarihi : 7.6.2020 19:03:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Arkadaşım İlhan Durmuş bir ayak verdi "Dağlar beni kendisine çekince" gerisini sen yaz dedi. Güzel bir ayak güzel bir şiir çıktı ortaya. teşekkür ediyorum kendisine.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!