Dağ başında Şiiri - Servet Balıbey

Gül dalına konmuş, bin renk kelebek,
Dokunduğu nokta, kendinden geçer
Zarif kanatları, nasıl yetenek
Gözlerime cennet, cennetten beter

Sarmaşık, duvara, pençe geçirmiş
Amacı tutunmak, zamanı tutar
Bu neyin hırsıdır, duvar ezilmiş
Aşk gibi yapratmış, tutunup yıkar

Taşın soğuk kalbi, yeşile durmuş
Bir ses gelir uzak, kuzunun sesi
Çayır bayram yeri, düğün kurulmuş
Papatya kokusu, sarar herkesi

​Esen rüzgar inler, masum bir nida
Toprağın bağrında, sessiz bir seda
Gözüm şu poşette, ekmek kokuyor
Annem gibi kokar, gözü ardımda

Buğdayın kokusu, sardı çevremi
And içmiş göklere, b​aşak yeminli
Yüzünü çevirmez, biran göklerden
Ekmek olmuş nimet, hayat dilimli

Şu dağ başı meydan, rahmet bereket
Saklamaz özünü, ne kadar cömert
Yoğurduma ekmek, çiçek, kelebek
Varlık ki bilmece, ruhuma nimet