D ikkat
Bir çığlık attık doğarken şu aleme
Ne makamımız vardı nede rütbemiz
Kimseler el pençe divan durmadı karşımızda
Sevinç gözyaşları döküldü
Anamın yanağından minnacık yanağıma.
Babamın gözlerinin içi Gülüyordu.
Beni o zaman bizimkiler tanırdı.
Masum saf tertemizdim.
Çıplak gelmiştim dünyaya
Bir parça beze sardılar.
Ayıplarım örtüldü.
Gözümü açtım bilmediğim bir alem.
Sonra bak baba Anne,Dede dediler
Ben Mama dedim ne verdilerse yedim.
Her şeyi örgendim sandım
Büyütüldüm Büyüdüm
Okutuldum okudum
Okumazsan adam olamazsın dediler
Makam mevki bulamazsın dediler.
Oku dediler
Profesör,Doktor,Kaymakam,Vali ol dediler
Maalesef iyi adam ol demediler
Beyler çıplak geldik Dünyaya
On metre bezle gideriz.
Kimimiz Padişah oluruz,
Kimimiz Koyun Güderiz.
Ne ettikse Dünyada,
Bedelini Ahrette Öderiz.
30.05.2007
Salih ERDOĞAN
YOZGAT
Kayıt Tarihi : 11.6.2009 15:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)