Gök düşmüş yere boyuyor dünyamızı.
Bense hüzünle sevinç arasında sıkıştım kaldım.
Üstünde ölü kargaların kan kırmızı,
Şarkılar söylediği bir ıssız kumsaldım.
Aklım felç etmiş tüm sarhoş dünyaları.
Bense ruhumu deli bir çocuktan çaldım.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta