Curuh Şiiri - Sebahattin Kömürlü

Döneklik bu zaman diliminde, kendine has bi özelliğe bürünmüştür.
Bunun, bir tanımını yapmak mümkün mü? Bu tanımı yapmak pek de kolay değil. Çünkü döneklik artık öyle sık " gömlek" değiştirmekte ki, dönek ne zaman nasıl, nerde, niye döndü bunu belirlemek mümkün olmamakta.
Dönek, döndüğü zaman boyu yüksekliğinde yazmış olduğu kitapların tamamını karşısına almakla kalmaz, bi de o kitaplardaki
Paragrafları inkârla, orda öyle "demek istemedim", " siz yanlış anlamışsınız ", " o an öyle dedim ama, şimdi böyle diyorum" da der.
Dönek, niye döner. Bu çok basit bir cevapla, dönek, dönek olduğu için döner. Der geçeriz. Ne var ki bu, bu kadar basit olmasa gerek. Her dönek, her dönekliğinde mutlaka bir yeterlerdeki çanaklardan
yallanmak için döneklik yapar.
Dönekler, döndüğünde döndükleri yere o kadar kolay ve hızlı bir yama olurlar ki, bu dönekleri döndükleri yer, " ya bunlar, bizden daha iyi biz" diye, bağırlarına basmakla kalmaz bu döneklerin kendilerine tahsis ettiği oksijenle idâre etmek zorunda olduklarını bildikleri halde, bu döneklere "gık " bile diyemezler.
Ülke, bu dönme dönekler yüzünden
tüm değerlerini yitrir. Toplum, değerleri olmayan bir "curuh" olur.