Cuma Şiiri - Baran Süzen

Buruk bir perşembe ertesinde,
Sana ve sensizliğe veda etmek,
Zihnimin en derin köşelerinde bile
Aklıma gelmezdi gülüm.

Senin satır aralarında gülüşünü izler,
Sabahları bir hayli geç uyanır,
Yine yazı bekleriz sanardım.
Artık her akşam kalbim için,dünüm.

Biliyorum sevemezdin upuzun yazıları.
Beni kalemden ve kağıttan kıskanırdın.
Ama yine de
Ben seni
En fiyakalı dizelerime ayırırdım.

Şimdi sen bana veda edince
Hangi cümlenin sonuna gelecek noktalarım?
Seni yarın göremeyeceksem
Islak yastığım kime ilham olacak?

Ve yarınlar hiç gelmeyecekse
Dünüm kime azap olup yağacak?

Biliyorum ki
Eğer seni
Perşembeye saklayamazsam
Cuma benim ağzımı burnumu kıracak.

Şimdi söyle gülüm
Dünüm benden
Daha kaç yarını kurtaracak?