Yeşeren umut topraklarına uzaktan bakınca içinde yok olmayı benimsemiş
bir çorlu dünyanın çopurun un gururla durduğunu görürsün.
Bu gurur dünyanın sabit halidir.
Yerkürenin çürük yer kabuğu güçlü zelzelelerle çatlamış,kimin umurunda;
ebedin küllerle kaplı bir sığınak olduğunun farkına kim varmış,
kim varacak?
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta