soy beni karanlığımdan öteye uçamayan martıların esaretine,
dağ başlarımda limanlarım olsun, deniz kokusunu burnuma dolduran,
zindan diplerim açılsın gökyüzünün tavanını delen,
güneşler doğsun gecelerime…
koy beni sonsuza değin gerçeğin esaretine…
benimde adım constantine'in yanında anılsın
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu sabah ilk okudugum siir, ve ben siire bir kez daha tutkuluyum yine, iste siir alip götüren gizemler dünyasina ucuruveren, yedi tepe gezdiren, bir saray cicegi gibi ruhumu ezdiren... Tebrikler...tam puan...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta