Kelimeler kalbimden çıkıp ruhumu tanımana rehberlik ediyor
Varlığın içimdeki en karanlık yerleri bile aydınlatıyor
Şuan karşımdaymışsın gibi konuşuyorum hayalinle
Ama gerçeğin o kadar güzel ki hayalim bile bunu yansıtamıyor
Duygularımın mantığımın üstüne çıktığı bir andayım
Senden önceki zamanı kabullenemeyeceğim bir durumdayım
Sayfalara kelimelerle resmini çiziyorum
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta